Mücrüm Kərim - Oldu

Aman fələk, mürvət fələk, dad fələk, 
Bidad fələk, zülmün nümayan oldu. 
Gecələr əflakə yetişir naləm, 
Günbəgündən halım pərişan oldu.

Hicranm evində qalmışam tənha, 
Fələk verdi mənə dərdi-bidəva, 
Hücumi-qəm etdi könlümü yəğma, 
Hal-əhvalım gör bir nə yaman oldu.

Əzəldən taleyim dönüb idbara,
Əsirü sərgəştə, qaldım avara,
Qan ağla hər zaman Kərim biçara, 
Cəfa çəkdim, ciyər dolu qan oldu.