Tevfik Fikret - Sancağı Şerif Huzurunda

Ey rayet-i Peygamber, ey ümmid-i ahiri 
Milyonla kulubun; 
Ey nefha-i gaybiye-i nusret, ki safiri 
Vecd- aver olur ruhuna şarkın ve cenubun; 
Kudsiyyet-i feyzinle açıl, rengini göster, 
Varsın soluk olsun 

Bir hahzacık ey seyf-i cihad, oyna kınından, 
Aksın koyu kanlar; 
Vadeyliyor Allah, olacaktır sana kurban 
İslam’a ihanet düşünen can-ü cihanlar. 

Gafil medeniyyet, seni en sonra muhakkak 
Hüsran ile tetvic edecek akl-i tebahın 

Allahına şükret: 
Şükret ve maasine olup taib-ü nadim, 
Haktan talep-i ecr-i cihad et... Ne saadet, 
Rabbin ne saadet ki, bugün din uğrunda 
Emvalimi verdim; 
Rabbim ne saadet, ne saadet ki yolunda 
Emvalimi, eşgalimi, amalimi verdim. 

Artık yürürüm... avn-i Hüda meşal-i rahım, 
Biazm-ü iradet; 
Peygamberimin sancağı oldukça penahım. 

Elbet benimdir ebedi savn-ü selamet 
Artık yürürüm... Yıldırım insin beni yakmaz, 
Boğmaz beni tufan; 
Ben hıfz-ı melaikteyim, elbette bırakmaz 
Onlar beni düşmanlara, yoktur buna imkan. 
Gözler yumulu, sine açık, can müteselli, 
Vicdansa pür-ümmid. 

Ben Rabbime doğru 
Her an müteveccih, mütevekkil ve saburum, 
Ölsem de ne mutlu bana, kalsam da ne mutlu!