Koğıl ölüm endişesin, Âşıklar ölmez bâkidir
Ölüm âşıkın nesidir cun nur-u ilahidir
Ölümden ne korkarsın çünkü hakka yararsın
Bil ki ebedi varsın, Ölmek fasid işidir
Kal u bela denmeden, Kadimde bile idik
Biz bir uçar kuş idik, vücut can budağıdır
Yunus beşaret sana, gel derler dosttan yana
Ol kimseye ol ana KULLUN YERCİ aslıdır
- Koğıl : Bırak
- Fasid : Fesatçı, bozguncu
- Kal u bela : Yaratanın, Rabliğini ruhlara onaylattığı söz
- Kadim : Ezel, öncesi olmayan zaman, Allah
- Biliş : Tanışıklık
- Beşaret : Müjde
- Kullun yerci : Herşey döner (Haktan gelen hakka dönecektir)
