Aşıq Heydər - Dağların

Aşıq Heydər - Dağların

Çəkilmir başından duman - çiskini,
Nə betər dəyişib halı dağların.
Qar gəlib yolları - izləri tutub,
Ağarıb yamacı - yalı dağların.

Sökülüb binəsi, köç edib ellər,
Başlayıb əsməyə boranlar, yellər.
Çağlamır bulaqlar, kükrəmir sellər,
Çəkilib heyvanı, malı dağların.

Heydər qan ağlayır, yurddan gen düşüb,
Qəzanın qədəri - “Xoya” yön düşüb.
Dərdə ac - yalavac, ləlöyün düşüb,
De hanı motalı, balı dağların!?

 

 

Duman - çiskin basıb, görünməz olub,
Görünmür yaxası, başı dağların.
Mətahdı, qızıldı, gövhərdi, ləldi,
Torpağı, qayası, daşı dağların.

Gözündən tökülür qan ilə yaşı,
Özü də başlayıb dərdlə savaşı.
Yenə yada düşür pendir - lavaşı,
Dadlı çəkməcəsi, aşı dağların.

Nə vaxtdı irağam, sinəm dağlıdı,
Oraya uzanan yollar bağlıdı.
Aşıq Heydər naləlidi - ahlıdı,
Bu il betər gəlib qışı dağların.