Mirzə Əli Möcüz - Anam təlim edən dildə

Mənə lütf eylə, ey saqi, gətir o cami–sərşari 
Ki, ta rəf eyləyim nəştov qarın bu rənci xümmari.

Nəpüstəm var, nəbadamım, nətüxmi – şur, nə neytaqim, 
Məzə olsun məni – biçizə yarın ləli şəhvari. 

De gəlsin məclisə mütrüb, əlində sazü mizrabi, 
Çalıb tarü dəfi, şad eyləsin mən aşiqi – zari! 

Nə kisəmdə zərim vardır, nə ambarımda bir həbbə, 
Əlim boşdur, üzüm qarə, doyunca mey içim bari. 

Nə məllakəm, nətüccarəm, nəxani – mərdümazarəm, 
Mataim şerdir ancaq, onun da yox xiridari. 

Dilim türki, sözüm sadə, özüm səhbayə dildadə, 
Mənim tək şairin, əlbət, olar kasad bazari.

Dünən şer ilə bir namə apardım şahi–İranə, 
Dedi: "Torki nəmidanəm, məra to bəççe pəndari?"

Özü türk oğlu türk, əmma deyir türki cəhalətdir, 
Xudaya, müzməhil qıl təxtidən bu al – Qacari! 

Ümidim kəsmə, Möcüz, yaz anan təlim edən dildə! 
Gəzər bir ərməğan tək dəftərin Çini və Tatari.