Hüseyn Cavid - Solğun bənövşələr

Bir müsamirə xatiratından.

Boynu bükük, ey öksüz mənəkşələr!
Ah nə çapuq saraldınız, soldunuz?
Nerdə o dünkü sevdalı nəşələr?
Nədən böylə həp pərişan oldunuz? 

Şəfəqdən doğma ləbləri öpərkən,
Siz ki bəxtiyarca gülümsərdiniz.
Yoqsa o nurdan dökülmüş əllərdən 
Ayrılınca, çiçəkləndi dərdiniz? 

Gözəl, hər halınız gözəl... Daima
Xəstə gönlüm oqşar sizi, alqışlar; 
Uf, nədənsə pək doqunur ruhuma 
Vərəmli çöhrələr, məhzun baqışlar...