Əliqulu Qəmküsar - Səndə, ey Qafqaz, ey gözəl gülzar

Səndə, ey Qafqaz, ey gozəl gülzar,
Qəfb açılmaz gülü bənövşə solar.
Daima başqa aşıyanə açar,
Solsa giil, əndəlib olar naçar.
 
Nədən ey gülşeni-fünun ve odəb
Bu qeder xarsən bu dünyade?
Nə üçün bİlmədin? Ne oldu səbəb?
Geh vida eyləyir bu danədə?!

Ah, ey dahiyt-sütude-nihad
Bizə lütfünlə eylə etfi-nigah,
Səndən eylər bu millət istimdad.
Ona sizlərsiniz yeganə pənah.

Edib əsğa təhəssüratımızı,
Vətən olmaqda pürəsəf naçar
Getmə!.. Məyusü naümid bizi
Etmə, ey tutiyi-şəkərgöftar!

Cismü canımda ehtisasatım
Şu kədərli fəraqə nifrət edər.
Getdigin yerlərə xəyalatım
Sürünüb əczlə peykcə gedər!