Məhəmməd Füzuli - Leyli və Məcnun/Qəzəl Məcnun Dilpəzirindir

Ya rəb, bəlayi-eşq ilə qıl aşina meni!
Bir dəm bəlayi-eşqdən etmə cüda məni!

Az eyləmə inayətini əhli-dərddən,
Yəni ki, çox bəlalərə qıl mübtəla məni!

Olduqca men götürmə bəladan iradətim,
Mən istərəm bəlanı, çü istər bəla məni!
Təmkınimi bəlayi-məhəbbətdə qılma süst, 
Ta dust tən edib deməyə bivəfa məni! 

Getdikcə hüsnün eylə ziyadə niganmın, 
Gəldikcə dərdinə betər et mübtəla məni!

Mən qandanü mülaziməti-etibarii cah,
Qıl qabili-səadəti-fəqrü-fəna məni!

öylə zəif qıl tənimi firqətində kim,
Vəslinə mümkün ola yetirmək səba məni!

Nəxvət qılıb nəsib Füzuli kimi mənə,
Ya rəb, müqəyyəd eyləmə mütləq mana meni!