Məhəmməd Füzuli - Zəhi, cəvahiri-ehsani-amə mədəni-xas

Zəhi, cəvahiri-ehsani-amə mə’dəni-xas,
Düri-şəfa’ət üçün bəhri-rəhmətə qəvvas.

Yetib hüzurinə me’rac vəqti qılmışlar,
Qəmər hüsuli-məasir, Süheyl kəsbi-xəvas.

Fələk həm ol gecə bulmuş səfa ki, sufi tək
Qərar tutmayıb, olmuş o bəzmdə rəqqas.

Rəhi-mütabi’ətindir təriqi-fövzü nəcat,
Həvayi-mərhəmətindir ümidi-xeyrü xilas.

Təfaxür eylə, Füzuli kim, ondan özgə degil
Sana zəmanədə nəqşi-səhifeyi-ixlas.